Love hurts, but sometimes it’s a good hurt.

Incubus – Under My Umbrella

Zaterdagavond ging ik samen met m’n moeder, Franka en Marieke naar de Harmonie in Leeuwarden. Het oorspronkelijke plan was om Tim mee te nemen, maar die had nogal last z’n kater, daarom werd Marieke als vervanging geregeld :P We gingen naar de de Harmonie om Yamato: The drummers of Japan te zien en horen met hun show Matsuri Fiesta.

YAMAT0 - The Drummers of Japan 'Matsuri'

Ik wist niet precies wat ik moest verwachten, maar dat het leuk zou worden, kon ik wel uit de beschrijving opmaken:

‘Matsuri’, in het Nederlands ‘Feest’, is een spectaculaire show met Japans slagwerk. De mannelijke en vrouwelijke meesterdrummers van Yamato beschikken niet alleen over een superieure beheersing van hun instrumenten, waaronder een bijna 500 kilo wegende odaika-trommel, maar ontpoppen zich ook als clowns en acrobaten. De klanken die zij produceren zijn even gevarieerd als de geluiden uit de natuur, maar dan ritmischer: zacht tikkende regendruppels, het geratel van vallend gesteente, de overdonderende knallen van bliksem. Alleen door een intensieve training en uiterste concentratie bereiken de leden van Yamato de fysieke conditie die hen in staat stelt deze buitengewone inspanning te leveren. Leeuwarder Courant naar aanleiding van een eerder concert: “Muzikaal-theatrale topsport en van A tot Z onderhoudend, een spektakel om in op te gaan.”

Nou, superieure beheersing van hun instrumenten hadden ze zeker! O.o Het was echt in één woord: AWESOME!! Ze waren met z’n tienen en hadden óntzettend veel trommels, trommelachtigedingen, klankschalen, luitachtige instrumenten waarvan ik de naam alweer vergeten ben, gongen en pannendekselachtige dingen. En overal konden ze prachtig geluid uit toveren. Ze waren heel vrolijk, zongen ook, sprongen en huppelden rond met hun trommels als of het niets was. Gezien hun vrij geringe lengte, vond ik dat echt heel knap. De voorstelling was komisch, energiek en kippenvelopwekkend. Er waren heuse luitachtigebattles, trommelbattles, komische dansjes met pannendekseldingen en vechtkunstbewegingen tussen twee trommels. En net wanneer je dacht: ‘dat kunnen ze niet, dat is gewoon bovenmenselijk’, overtroffen ze zichzelf weer.

Het decor werd drie keer veranderd, van één simpele lampion, naar uiteindelijk allemaal lampionnen, lampen en podiumlagen, waarop heel veel verschillende trommels stonden. Hier werd de grande finale gegeven, waarbij wij als publiek ook ons steentje konden bijdragen, door middel van het klappen van ritmes. Ook de interactie met het publiek was dus leuk (: Al met al was het echt een FAN-TAS-TI-SCHE avond! :DDD

Peace!

Advertenties

3 Reacties op “Love hurts, but sometimes it’s a good hurt.

  1. Stiekem vond ik het helemaal niet zo erg dat Tim niet mee kon… (a)

    Maar ik vond het wel een beetje zielig hoor, ook al was het zn eigen schuld…

    Anyway, het was cool ^^

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s