Please book me first-class to my fancy house in London town.

Red Hot Chili Peppers – Tell Me Baby

Bleeeeh. Facultatieveadministratieve rompslomp is niet leuk >.< Ik dacht dus dat ik m’n P had, bleek niet zo te wezen, vak wel gevolgd, maar was geen P-vak, dus geen 60 ECTS aan het einde van ’t eerste jaar. Vervelende was dan dat ik daar pas  1,5 maand geleden ofzo achterkwam. Maar, niets aan het handje, want ondertussen had ik 2 vakken gevolgd, die wel mee zouden tellen. Ik zou in april even langs het Secretariaat moeten, om te checken of op de ‘P-uitreikingslijst’ zou staan.

Omdat het nu toch al een poosje april is, besloot ik dat vandaag eens even te doen. Vol goede moed de vriendelijke meneer bij de balie lastiggevallen. Echter, volgens die meneer sta ik niet op de lijst en heb maar 50 ECTS. Wtf? Ten eerste zou ik er minimaal 55 moeten hebben, aan propedeuse-ECTS en ten tweede heb ik die 2 vakken van vorig semester toch niet voor Piet Snot gehaald? Dus, ik naar Bureau Studentenzaken, met een overdreven vriendelijke jongeman, die ook op 50 ECTS uitkwam en me aanraadde om contact op te nemen met mijn studieadviseur. Hoera. Laat ik zometeen maar eens even een mailtje aan de geachte meneer Berndsen opstellen. Want ik wil gewoon mijn P. Damnit.

Dan ook nog even iets dat niets met facultatieveadministratieve rompslomp te maken heeft ^^ Tijdens m’n hoorcollege Moderne Letterkunde van vandaag behandelden we beeldende kunst en poëzie van de Zestigers. En ik vond een paar gedichten erg leuk, dus daarom wil ik ze ook even hier plaatsen. Het is misschien goed om te weten dat de Zestigers zich afzetten tegen de Vijftigers (het zal ook eens niet; de hele (literatuur)geschiedenis bestaat uit tegendraads zijn). Ze zagen de kunstenaar niet meer als ‘hoger persoon’, maar als iemand die hoofdzakelijk de werkelijkheid overbracht. “Poëzie als resultaat van een (persoonlijke) selectie uit de Realiteit.” Tot zover het belerende gedeelte (;

K. Schippers – De waarheid als De koe (1977):

DE AUTOBEZITTER

Er stapt een man in een auto
verricht de nodige handelingen
voor het rijden
en rijdt
daarna
dan ook
inderdaad
weg.

JA

Ik heb je lief zoals je soms
gelijk een gouden zomerdag bent
nee nee nee
ik heb je lief zoals je bent
nee nee
ik heb je lief zoals
nee
ik heb lief

Het laatste gedicht is, naast het feit dat het een heel lief gedicht is, ook poëticaal van strekking; ‘weg met de metafoor’ is het idee.

C. Buddingh’:

GEEN SCHAARTJE

‘hé, dat lijkt wel een schaartje,
wat daar op de grond ligt,’ dacht ik,
‘een stoffig, grijsgroen schaartje’

maarn toen ik beter keek zag ik
dat het geen schaartje was,
maar een elastiekje, ineengekringeld
in de vorm van een schaartje

GEEN BRILMONTUURTJE

‘he, dat lijkt wel een brilmontuurtje,
wat daar op tafel ligt,’ dacht ik,
een stoffig brilmontuurtje,
zo eentje als bernlef wel draagt.’

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen brilmontuur was,
maar het grijsgroene elastiekje,
nu ineengekringeld
in de vorm van een brilmontuurtje

Geniaal, toch? (“:

EIGHT DAYS A WEEK

als mijn vrouw met de bus naar de stad gaat
hoop ik altijd dat ze halte ziekenhuis instapt:
dan kan ik haar net zo lang nakijken
als wanneer ze halte vogelplein neemt
en zie ik haar bovendien nog en keer
voorbijkomen in de bus

Die laatste is liief ^^

Peace!

PS.  Happy Earth Day! (ty Google)

Advertenties

Een Reactie op “Please book me first-class to my fancy house in London town.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s