Someone hit the light, ‘cause there’s more here to be seen.

Dream Theater – You Not Me

Vanmiddag ben ik eindelijk naar het Groninger Museum geweest, om de Waterhouse tentoonstelling te zien. Dat wilde ik namelijk al een poosje, voornamelijk omdat docenten het er tijdens verschillende colleges over hadden. En wie ben ik om mezelf een middagje kunst snuiven te ontzien? Daarom.

Het eerste wat me opviel was dat het regende. En dat het in het museum heel erg druk was. Waarschijnlijk combinatie van regen+vakantie+aflopende tentoonstelling. Ik kreeg bij m’n kaartje gelukkig een boekje met korte beschrijvingen bij een selectie van de schilderijen. Dat was wel prettig, want Waterhouse gebruikte nogal veel symbolische elementen, die mij als leek zonder dat boekje zeker zouden ontgaan. Ik zal eerst even het biografische verhaaltje overtypen:

John William Waterhouse (1849-1917) is in Engeland een gewaardeerde schilder. Buiten Engeland is zijn werk minder bekend. Deels omdat de belangrijkste werken zich in musea en bij verzamelaars in Engelstalige landen bevinden, deels omdat zijn werk sterk in de Britse traditie van de 19de eeuw staat. Zijn werk sluit aan bij de prerafaëlieten, zowel in stijl als in thematiek. De Pre-Raphaelite Brotherhood, opgericht in 1848, zocht inspiratie in de kunst van de tijd vóór Rafael: de Middeleeuwen en de klassieke oudeheid, vaak via de Britse literatuur, van Shakespeare tot de Romantische dichters van de 19de eeuw: Keats, Shelley en Tennyson. De belangrijkste schilders van deze groep waren D.G. Rossetti, J.E. Millais en W. Holamn Hunt. Zij kregen vele navolgers in de tweede helft van de 19de eeuw, onder wie Waterhouse.
Waterhouse haalde zijn inspiratie eveneens uit deze bronnen. Daarnaast was de klassieke oudheid voor hem belangrijk. Hierin sloot Waterhouse meer aan bij de herleving van de belangstelling voor de klassieke oudheid in de victoriaanse schilderkunst in dezelfde tijd, bijvoorbeeld in het werk van L. Alma-Tadema, F. Leighton en E. Poynter. Wat opvalt bij Waterhouse is het betekenisvolle moment, waarbij een dramatische wending in het verhaal optreedt. Zijn schilderijen hebben een sprookjesachtige sfeer die lieflijk lijkt, maar bij nader inzien en met kennis van het verhaal ook dreigend en dodelijk kan zijn. Opmerkelijk is dat bijna elk schilderij een vrouw in de hoofdrol heeft, fragiel of fataal, maar altijd omringd door een mysterieus aura. Meestal onderneemt zij zelf actie en beïnvloedt zo haar lot.

Ik voel me altijd zo’n klunzig persoon als ik in een museum sta, omringd door mensen die met een kennersblik naar schilderijen kijken en hun vrouw/man/vriend(in) attenderen op de werking van horizontale lijnen, perspectief en licht- en donkercontrasten. Desondanks kan ik toch concluderen dat ik Waterhouse’s schilderijen erg mooi vind. Zoals bovenstaande omschrijving al zegt, doet het vaak heel sprookjesachtig en mythisch aan. Dat is ook niet onlogisch als je Odysseus omringd door zeven sirenen of waternimfen die Hylas in een vijver proberen te lokken, ziet. Misschien komt het ook door de wapperende haren, de lange gewaden of het kleurgebruik: feit is dat je een andere wereld binnen gaat.

Waterhouse schilderde dus vrouwen. Veel vrouwen. En het grappige is dat ze allemaal op elkaar lijken, qua gezicht. Dat zie je des te beter wanneer je naar vijf schetsen van meisjeshoofden kijkt, die naast elkaar hangen. Toch is het niet storend. Ik hoorde van een mevrouw dat hij alle gezichten op dat van zijn vrouw baseerde. Hoewel ik in de film, die boven werd vertoond, zag dat hij verschillende, hoewel wel vaak dezelfde, modellen gebruikte. Naast vrouwen, ontdekte ik dat er op bijna elk schilderij wel water te zien is. Of dit nou een zee, een meer, of een weerspiegeling van een vijver in een spiegel is, het maakt niet uit. Daarnaast heb ik geconcludeerd dat mijn favoriete schilderijen van hem uit de periode 1880-1900 komen. Hieronder een paar van mijn favorieten. Meer op Wikipedia. (doen!)

Tot zover mijn museumbezoek. Daarna was ik behoorlijk verzadigd aan indrukken, ging ik een brownie met ijs bij de Burger King eten, reisde ik met de bus naar huis, die wonder boven wonder nauwelijks vaststond in de gebruike spitsfiles en ging thuis katten knuffelen. Geslaagde middag.

Peace!

Advertenties

3 Reacties op “Someone hit the light, ‘cause there’s more here to be seen.

    • Soms zijn er, zoals m’n moeder vaak zegt, ‘andere prioriteiten in het leven..’

      En ik zeg: er komt vast wel weer eens iets vetawesomesupercools, waar we dan wel samen naar toe kunnen :D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s