Four chords that made a million.

Vanmiddag vond ik m’n eerste paasei. Niet één van plastic, zoals op de foto, niet één van chocolade, want die had ik al eerder gevonden, maar een echt ei. Van een Amsterdamse stadskip, genaamd Feun. Ik ging wat pitjes brengen en terwijl er een opgetogen Feuntje rondom mij kruimeltjes oppikte, liep ik even de stal van de schapen binnen. Daar zag ik, in hun hooiruif, zomaar een eitje liggen! Omdat het risico om door schapenhoeven geplet te worden vrij groot was, nam ik ‘m maar mee. Dat ze een ei in de buurt van de stal heeft gelegd, mag wel een uitzondering zijn, want meestal liggen ze ergens onvindbaar in het bos: Feun blijft een eigenzinnig kippetje.

Peace!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s