Make a wish beneath the mourning star.

Kamelot – Edenecho

Het is nog steeds mooi weer! Ik krijg door dit weer altijd heel erg zin om te kamperen. Dat gevoel kan zomaar opeens op komen zetten. Dan ruik ik tentgeur, voel ik het gras dat nat is van de dauw en hoor ik de regen tikken op het tentdak. (Dauw valt nou niet specifiek onder de noemer ‘kamperen’, maar is die associatie sterker dan bijvoorbeeld ‘zomer’) Ik denk aan lange autoreizen in een benauwde auto, het roze vakantiekrat vol eten, het Jan, Jans en de kinderen-kwartetspel, muggenbeten, warme tenten en het plastic servies. Best wel gek, eigenlijk.

Er bestaat een literaire term voor dit fenomeen. Maar die ben ik vergeten. Het wordt namelijk ook vaak door schrijvers gebruikt. Een personage ruikt bijvoorbeeld pannenkoeken en moet opeens weer denken aan z’n oma, die ook altijd pannenkoeken bakte. En die oma had ook een mooie bloementuin, met prachtige tulpen, die ze altijd verkocht op de markt, waar het altijd rumoerig was en daar was hij zijn oma eens kwijtgeraakt, etc. Ik denk dat iedereen het fenomeen van geurassociatie wel herkent. Zo ben ik meteen weer in mijn pake’s huis, als ik iets ruik wat van hem is geweest. Het heeft die typische pake-lucht. Maar ik heb het ook met licht. Een bepaalde lichtval kan me opeens terug in de tijd brengen. Vooral het licht van zomeravonden doet me dan weer denken aan kamperen! Conclusie: ik moet gauw vakantie hebben (:

Tot zover mijn nostalgie.

Peace!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s