No one dared to speak of the terrible danger.

Onder het motto “Beter laat, dan nooit” presenteer ik de laatste reeks foto’s van mijn nagellakproject. Hier postte ik eerder al enkele foto’s. Het was een leuk projectje om te doen, ook al vroeg het soms flink wat volharding, geduld en inspanning. Bloed, zweet en tranen misschien ook wel. Maar het resultaat mag er dan meestal ook zijn. Dertig dagen non-stop nagellakken doet in ieder geval wonderen voor de motoriek van je linkerhand (tenminste, als je rechts bent)!

Overigens: de foto van 28 november is bijzonder donker uitgevallen, iets waar ik me pas bewust van werd toen ik m’n nagels de volgende dag alweer van een nieuwe creatie had voorzien.. Anyway, ze waren donkerblauw en niet heel bijzonder.

Peace!

Advertenties

4 Reacties op “No one dared to speak of the terrible danger.

  1. Ik vind het echt awesome!

    Ik zag laatst ook hele schattige nailart-dinges met pinguรฏnnetjes, dat ga ik maken als ik weer wat tijd over heb! (Moet ik wel opschieten, pinguรฏnnetjes zijn winters.)

  2. Pingback: Day 7: black & white | From the yellow windows of the last train.·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s