He left it in a cab.

If stranded on a desert island, and could only bring one music album with you, which would it be? What is it about this music that never gets old for you?

Deze geniale vragen haalde uit mijn dagelijkse WordPresstopicmail. (Ik schrijf dat woord zonder koppeltekens, omdat het mij laatst duidelijk is geworden dat ik teveel koppeltekens gebruik. Ik ga ook minderen met mijn engelse ziekte, maar dat is weer een ander verhaal).

Terug naar de vragen. Ik heb niet de ambitie om te stranden op een onbewoond eiland en als ik zou stranden zou ik meer waarde hechten aan voedsel, een hangmat, mijn telefoon en een goed mobiel netwerk – zodat ik zo snel mogelijk gered zou kunnen worden – dan mijn favoriete cd. Maar dat ter zijde. Mocht ik bovenstaande allemaal wel bij me hebben, dan zou waarschijnlijk één cd ook wel de vreselijke schipbreuk/traumatische vliegtuigcrash/mislukte parachutesprong hebben overleefd.

Mijn eerste onoverdachte keuze zou Arriving Somewhere But Not Here van Porcupine Tree zijn. Dit vanwege twee simpele redenen:

  1. ik hou van Porcupine Tree en
  2. het is mijn favoriete PT-album.

Het waarschijnlijk ook één van mijn meest beluisterde albums, hoewel dat niet helemaal wordt weerspiegeld in mijn Last.fm stats. Arriving Somewhere But Not Here bevat – naar mijn bescheiden mening – enkele van de beste nummers van de hand van Steven Wilson; Deadwing, Arriving Somewhere But Not Here, Halo, Mellotron Scratch. Het album Stupid Dream zou een goede tweede keuze zijn.

Al scrollende door mijn afspeellijst in Winamp vind ik nog enkele andere mogelijke kanshebbers, zoals Thirteenth Step van A Perfect Circle. De perfecte, toevallig vondst. Fantastische, tijdloze, bezielde nummers. Natuurlijk zou ik ook een album van Dream Theater bij me moeten hebben. Ik zou een moeilijke keuze moeten maken tussen Scenes From a Memory en Six Degrees of Inner Turbulence. Waarschijnlijk zou het de eerste worden, hoewel Octavarium ook nog een kans maakt. Voor de vrolijke en swingende noot (ik moet toch wat op zo’n naargeestig onbewoond eiland) neem ik Tonight van Franz Ferdinand mee. Er zijn toch geen bewoners die kunnen klagen over mijn gezang. Daarnaast:

  • A Pocket Revolution, van dEUS. Nog zo’n goede, toevallige vondst. Veel beter dan Bad Timing kan muziek toch niet worden? (retorische vraag)
  • Decemberunderground van AFI zou mij ook vergezellen. Ik twijfel tussen Decemberunderground en Sing the Sorrow, maar ga toch voor de eerste, omdat die wat gelaagder klinkt. Misschien heb ik Sing the Sorrow gewoon wat te vaak gehoord, zou ook kunnen.
  • Een album van Radiohead mag natuurlijk niet ontbreken. Klein dilemma: OK Computer of Hail To The Thief? Ik denk toch dat het OK Computer zou worden. (Vooral omdat ik Hail To The Thief alleen zou kiezen vanwege 2+2=5, Myxomatosis en A Wolf at the Door).
  • Ook Sonata Arctica is een must. Ik denk dat ik voor Unia zou gaan. Dat is langzaam gegroeid tot één van mijn lievelingscd’s. Mocht ik ruimte over hebben, dan zou ik ook nog voor old school Sonata kiezen, door Silence mee te nemen.
  • En tenslotte: Superunknown van Soundgarden.

Deze muziek zou mijn eilandverblijf wel kunnen veraangenamen. Wat zouden jouw albumkeuzes zijn?

Peace!

PS: Een cd-speler zou op zich ook wel handig zijn, natuurlijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s